Lucia de B. Levenslang en tbs - recensie door Tineke van der Wel

Lucia de Berk is in maart 2003 tot levenslang en tbs veroordeeld op grond van de meest onwaarschijnlijke zogenaamde bewijzen die een mens zich maar kan voorstellen. In 2008 is haar zaak herzien en zij werd vrijgesproken van alle aanklachten. Dat haar zaak werd  herzien heeft zij te danken aan onder andere Maarten ’t Hart, die ook het voorwoord in haar boek heeft geschreven. U herinnert het zich nog wel. Lucia was de verpleegster in het Juliana Kinderziekenhuis tijdens wier diensten een aantal kinderen overleden.

De toenmalige directeur van dat ziekenhuis Paul Smits, deed in 2001 de aangifte bij justitie. Dit is dezelfde man die onlangs bij het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam met ontslag ging (met gouden handdruk) toen in dat ziekenhuis een multiresistente bacterie rondwaarde zonder dat er vervolgens goed beleid op werd gevoerd.
Mevrouw de Berk vertelt in dit boek haar kant van het verhaal en zij laat mij achter met diep respect voor de kracht waarmee zij haar verhoren, haar rechtszaken en haar detentie heeft doorstaan. Haar advocaat, haar partner en haar dochter, die nooit aan haar onschuld hebben getwijfeld, zijn natuurlijk een grote steun geweest, zonder wie zij het waarschijnlijk niet had gered. Maar desondanks, blijf maar eens overeind als je in zo’n nachtmerrie terecht komt.
Want dat is de andere kant. Het blijft moeilijk om te aanvaarden dat politie en justitie op deze wijze met haar en de vermeende bewijzen tegen haar zijn omgegaan. Van mensen in die functies verwacht ik iets anders, maar helaas, er zijn meer voorbeelden van ongelofelijke rechterlijke dwalingen.
Het is van belang om ons te realiseren dat wij allemaal onder verdenking kunnen komen te staan, zonder dat wij een misdrijf hebben begaan. En in zo’n situatie is haar boek ook een geweldig goede instructie over hoe wij dan kunnen handelen.
Leest u het nu maar, voordat u in zo’n schuitje beland.