Toptitel 'Verlovingstijd' van Maarten 't Hart - recensie door Tineke van der Wel

Tussen de toptitels in deze periode staat Verlovingstijd van Maarten ’t Hart. Over deze schrijver zei ooit iemand dat hij door zijn gereformeerde jeugd is getraumatiseerd want, zo zei mijn zegsman, anders zou hij er niet steeds op deze jeugd terug komen. Ik denk zelf dat hij, als hij al lijdt, dat doet aan heimwee naar deze jeugd. Daarbij is zijn typisch protestantse bijbelkennis volgens mij een bron van vreugde voor hem, al was het maar om er een potje mee te pesten. In Verlovingstijd keren we opnieuw terug naar Maassluis en omgeving. De ikfiguur en zijn boezemvriend leren we kennen vanaf de kleuterschool tot in hun middelbare leeftijd als zij als wetenschappers werkzaam zijn. Dan leren we ook Leiden en omgeving kennen. De natuurlijke ingrediënten

in het verhaal zijn, zoals vaak bij deze schrijver, de klassieke muziek en bijbelteksten. En natuurlijk ‘al wat bloeit en groeit en ons altijd weer boeit’. De beide mannen in het boek vertegenwoordigen twee typen mannen, de één is een innemende intellectueel die verliefd is op priemgetallen. De ander een echte, ook wat primitieve, natuurliefhebber die als kind betrekkelijk wellustig in zijn broek poept en door de modder kruipt om diertjes te vinden en later zeer van seks weet te genieten. Dit in tegenstelling tot zijn vriend de intellectueel. En dan natuurlijk de meisjes, oh die meisjes en de rol die zij in de vriendschap spelen.

Het gedicht van Philip Larkin This be the verse (blz. 273) waarin deze kinderloosheid aanbeveelt lijkt mij opgenomen als een hartenkreet van de schrijver zelf die veel kenmerken van de ikfiguur in zich draagt. Op de cover van het boek een zwanenpaartje. Zwanenpaartjes blijven hun leven lang bij elkaar maar wat ik niet weet is of ze daarbij ook vreemd gaan. De twee echtparen in het boek blijven ook bij elkaar maar niet zonder dat drie van de vier betrokkenen ook elders aan hun gerief komen. Zij verstaan echter de kunst om dat niet tot huwelijkscrises te laten leiden, simpelweg door er niet over te praten. Daar valt iets van te leren (of juist niet?).

Maarten ’t Hart heeft met Verlovingstijd een gemakkelijk leesbare roman geschreven en als je van deze schrijver houdt, heb je er een prima avond mee.